Main Menu

หลักการที่ 8 : ประสานความร่วมมือภายในประเทศ

 

“การประสานความร่วมมือระหว่างหน่วยสถิติภายในประเทศ เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้ระบบสถิติมีความสอดคล้องและมีประสิทธิภาพ เพื่อลดความซ้ำซ้อน ลดภาระผู้ให้ข้อมูล และช่วยให้เกิดการบูรณาการข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ ผ่านการใช้มาตรฐานสถิติ”

 

       เพื่ออธิบายแนวทางการประสานความร่วมมือด้านสถิติกับหน่วยสถิติต่าง ๆ อย่างมีประสิทธิผล รวมถึงแนวทางการปรับปรุงความสอดคล้องและประสิทธิภาพของระบบสถิติของหน่วยสถิติตามที่ Global Review 2013 (UNSD) ได้ระบุไว้ว่า “ไม่ว่าการจัดการภายในองค์กรเพื่อการผลิตสถิติของหน่วยสถิติต่าง ๆ จะเป็นแบบใดก็ตามหน่วยสถิติต่าง ๆ ควรประสานความร่วมมือด้านสถิติเพื่อลดความซ้ำซ้อนในการทำงาน ลดภาระของผู้ให้ข้อมูล และสนับสนุนการบูรณาการข้อมูลจากแหล่งต่าง ๆ ผ่านการใช้ มาตรฐานสถิติ”

สิ่งสำคัญคือ การประสานความร่วมมือเป็นหลักการที่ถูกนำไปปฏิบัติน้อยที่สุด แต่การปรับปรุงประสิทธิภาพของระบบสถิติให้เพิ่มมากขึ้นนั้นจะเกิดขึ้นได้จากการนำหลักการนี้ไปปฏิบัติเพิ่มมากขึ้นด้วย 

 

      สำนักงานสถิติแห่งชาติใช้กรอบการบริหารด้านสถาบันในการดำเนินบทบาทประสานความร่วมมือ รวมถึงจัดกิจกรรม และจัดทำกลไกและเครื่องมือต่าง ๆ เพื่อให้มั่นใจว่าสถิติที่ผลิตโดยหน่วยสถิติที่อยู่ในระบบสถิติของประเทศนั้นมีคุณภาพตามมาตรฐาน เนื่องจากสำนักงานสถิติแห่งชาติของแต่ละประเทศมีบริบทความซับซ้อนและการเข้าถึงระบบที่แตกต่างกัน จึงต้องประยุกต์ใช้วิธีการต่าง ๆ เพื่อให้กิจกรรมด้านสถิติของประเทศเกิดการประสานร่วมมือเป็นอย่างดีแนวทางการปฏิบัตินี้สามารถนำไปใช้ได้กับทุกประเทศ ไม่ว่าจะเป็นประเทศที่มีระบบสถิติแบบรวมศูนย์ (เช่น สำนักงานสถิติแคนาดา เป็นต้น) หรือประเทศที่มีระบบสถิติแบบกระจายงาน (เช่น สหรัฐอเมริกา เป็นต้น) รวมถึงประเทศที่มีระบบสถิติแบบหลากหลาย (เช่น เยอรมนีเป็นต้น) แนวทางการปฏิบัติในหลักการนี้ประกอบด้วย

       1. กรอบทางกฎหมาย

       2. นโยบายระดับประเทศ

       3. วิธีการประสานงาน

 

      การขาดการประสานความร่วมมือระดับประเทศอาจทำให้เกิดความเสี่ยงขึ้น ดังนี้

    1. ความไม่สอดคล้องกันของสารสนเทศอาจทำให้ผู้ใช้สารสนเทศเกิดความเข้าใจผิด โดยเฉพาะในกรณีของผู้กำหนดนโยบายสาธารณะที่ใช้การตีความที่ไม่ถูกต้องจากสารสนเทศที่ไม่สอดคล้องกันมาสนับสนุนการตัดสินใจ

      2. การสูญเสียทรัพยากรจากสารสนเทศที่ซ้ำซ้อน

      3. สารสนเทศที่ไม่สอดคล้องและซ้ำซ้อนที่ส่งให้องค์กรระหว่างประเทศทำให้เกิดความสับสนในการใช้งานและการตีความ

      4. หากสารสนเทศที่ส่งให้องค์กรระหว่างประเทศมาจากหลายแหล่ง หน่วยงานระหว่าง ประเทศควรทบทวนกรอบการดำเนินงานทางกฎหมายของแต่ละประเทศเพื่อให้แน่ใจว่าสารสนเทศมาจากแหล่งที่เป็นทางการ

      5. การประสานความร่วมมือของระบบสถิติของประเทศที่ไม่ดีพอส่งผลต่อความน่าเชื่อถือของสถิติทางการ